"Sonrası yok. Sonrası şimdi." adlı grup sergisi, Arter Galeri 3'te sanatseverlerle buluştu. Dünyanın sonunu uzak bir tehdit olmaktan çıkarıp bugünkü gerçeklik üzerinden tartışmaya açmayı hedefleyen sergi, izleyiciyi kıyamet düşüncesinin nasıl manipüle edildiğini ve medyatikleştirildiğini sorgulamaya davet ediyor.
Adını Cormac McCarthy'nin Yol romanından alan sergi, Arter Koleksiyonu'ndan seçilmiş yapıtları bir araya getiriyor. Sergi kapsamında "son" kavramının trajik, sinematik ve çoğu zaman absürt nüansları derinlemesine ele alınıyor.
Sergide, dünyanın sonu fikrinin ve popüler kültürde sıkça kullanılan ilişkili imgelerin perdesinin ardında yatan asıl gerçekliğe dikkat çekiliyor. Bu gerçekliğin, ani bir felaket senaryosundan çok daha az görünür ancak çok daha kaçınılmaz olduğu vurgulanıyor:
- Birbiriyle bağlantılı ve üst üste birikerek çoğalan devasa ölçeklerdeki küresel güçler
- Kesintisiz olarak yayılan radyasyon
- Sürekli derinleşen küresel ısınma
- Doğaya kalıcı iz bırakan hidrokarbonlar ve plastikler
Sergideki eserler ilk bakışta kıyamet imgelerini çağrıştırsa da, aslında dünyanın varoluşsal, ekolojik ve politik düzlemlerde süregelen yavaş çöküşünün katmanlarını ortaya koyuyor. Sergi alanına giren ziyaretçileri bir dizi yapıt karşılıyor: Kimi zaman hayali bir ekranın karşısında durup felaket haberleri paylaşan bir muhabiri dinliyorlar, kimi zamansa dünyanın sonundan sonra geriye kalmış bir cihaz yığınıyla baş başa kalıyorlar.
Küratörlüğünü Delfin Öğütoğulları'nın üstlendiği sergide tüm yapıtlar ısrarla şu sorunun etrafında buluşuyor: Dünyanın sonunu hayal etmek, neden onun çürüyen mekanizmalarının sonunu hayal etmekten daha kolay?
Sergideki sanatçılar ve eserleri ise şöyle:
- Can Altay
- Halil Altındere
- Thomas Bayrle
- Nermin Er
- Ceal Floyer
- Alison Knowles
- Nam June Paik
- Gerhard Richter & Sigmar Polke
- Necla Rüzgar
- Hrair Sarkissian
- Nasan Tur
- Wolf Vostell
"Sonrası yok. Sonrası şimdi." sergisi, ziyaretçileri dünyanın sonunu beklemek yerine "şimdi"nin gerçekliğine bakmaya çağırıyor.
