Uyku alışkanlıklarınız demans habercisi olabilir!

Öğleden sonra koltukta uyuyakalmak pek çok kişi için günün yorgunluğunu atmanın masum bir yolu gibi görünse de, yapılan yeni bir araştırma bu alışkanlığın bilişsel sağlığın kötüleşmesine dair önemli bir uyarı işareti olabileceğini ortaya koyuyor.

ABD'de 65 yaş ve üzeri bireyler üzerinde yürütülen kapsamlı bir çalışmada, sık, istem dışı ve kısa süreli gündüz uykularının demans ile hafıza sorunları riskiyle doğrudan ilişkili olduğu tespit edildi.

995 KİŞİ 5 YIL BOYUNCA TAKİP EDİLDİ

Çalışmada, başlangıçta demans tanısı bulunmayan 995 kişi yaklaşık 5 yıl boyunca düzenli olarak izlendi. Bu süreçte katılımcıların yüzde 41.9'unu oluşturan 417 kişide olası ya da muhtemel demans geliştiği belirlendi.

Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, sigara kullanımı, vücut kitle indeksi ve kronik sağlık sorunları gibi dış etkenler hesaba katıldığında bile sık gündüz uyuyanlarda demans oranının belirgin şekilde yüksek olduğu görüldü.

RİSK ARTIŞI YÜZDE 48'E KADAR ÇIKIYOR

Araştırma bulgularına göre, gündüz uyuklamaların sıklığına ve süresine göre demans riskinde şu artışlar kaydedildi:

• Her gün veya haftanın çoğu günü gündüz uyuyanların demans oranı, nadiren veya hiç uyumayanlara kıyasla yüzde 48 daha yüksek bulundu.
• İstem dışı gerçekleşen gündüz uykularında bu oran yüzde 39 artış gösterdi.
• Gündüz 30 dakika veya daha kısa süre uyuyanlarda demans oranının yüzde 40 daha yüksek olduğu kaydedildi.

Uzmanlar, kısa süreli uyuklamaların takip sürecinde hafıza bozukluğu gelişme riskini de tetiklediğine dikkat çekiyor.

GÜNDÜZ UYKUSU NEDEN Mİ, BELİRTİ Mİ?

Gündüz uykusu ile demans arasındaki ilişkinin oldukça karmaşık olduğu belirtiliyor. Beyindeki nörolojik değişiklikler bilişsel işlevleri olumsuz yönde etkilerken, kişilerin gündüz uyuma ihtiyacını da artırabiliyor. Dolayısıyla yaşlı bireylerde gündüz uykusunun artması, beyin sağlığındaki gerilemenin bir belirtisi olarak değerlendiriliyor.

Öte yandan gündüz uykusunun, gece yaşanan uyku problemlerini telafi etme çabasından kaynaklanabileceği de ifade ediliyor. Araştırmacılar, bu ilişkinin net bir nedensellik bağı kurmaktan ziyade erken teşhis ve risk tespiti açısından dikkate alınması gereken bir sinyal olduğunu vurguluyor.